Rysy

Rysy

Rysy to najwyższe wzniesienie Polski. Ma wspaniałą panoramę na większość szczytów tatrzańskich. Na szczyt ten prowadzi znakowany szlak. Wspinaczka jednak stanowi poważną wyprawę. Dlatego też powinny to robić tylko osoby, które posiadają doświadczenie górskie.
Różnica wzniesień do schroniska wynosi 1100 metrów i potrzeba na ich pokonanie ponad trzy godziny. Od strony Morskiego Oka Rysy możemy pomylić z Niżnymi Rysami. Szczyt i całe Rysy tworzą skały krystaliczne, zwane granitoidami. Na zboczach występuje około sześćdziesiąt gatunków roślin kwitnących, między innymi pierwiosnka maleńka, dzwonek alpejski i żółty kozłowiec.

Rysy mają trzy wierzchołki, które są położone blisko siebie. Są to wierzchołki: Główny (2503 metry), Południowo-Wschodni (2473 metry), które znajdują się po słowackiej stronie, a także wierzchołek Graniczny Południowo-Zachodni (2499 metry). Sama nazwa Rysy pochodzi od żlebu, który biegnie spod wierzchołka widocznego od Morskiego Oka. Kiedyś tą nazwą określano Niżne Rysy z powodu żlebów równoległych do siebie, przecinających ich północną ścianę.
Szlak na Rysy prowadzi od północno-zachodniego brzegu Czarnego Stawu. Obchodząc staw z lewej strony dochodzi się do sporego płatu firmowego, gdzie jest pieczara lodowa. Od tego miejsca pnie się ścieżka stromo w górę. Zbocze nawet latem jest pokryte śniegiem. Dochodzi się nim do bóli pod Rysami. Zainstalowane jest tam dwieście pięćdziesiąt metrów nowego łańcucha i wycięto siedemdziesiąt stopni.
Stamtąd podąża się w prawo do grzędy ciągnącej się na lewo od głębokiego żlebu zbiegającego spod wierzchołka Rysów. Z żlebie tym często w ciągu roku zalega płat śniegu. Jest bardzo niebezpieczny. Wielu turystów i narciarzy straciło tu życie. Potrzebne są raki i czekan. Dalej droga prowadzi wśród płyt i stopni skalnych, skałami grzędy.
W trudniejszych miejscach są umieszczone klamry i łańcuchy. Po godzinne wspinaczce grzędą osiąga się północną grań Rysów, gdzie już tylko na wierzchołek około piętnaście minut.

Prawa autorskie: wzakopane.pl